аке
Жас едім өмірге еркін бойламаған
Күні ертең не боларын ойламаған
Шарықтап кетсем
Дағы қанат қағып
Өзіңдей қамқор әке қайда маған
Шарықтап кетсем
Дағы қанат қағып
Өзіңдей қамқор әке қайда маған
Бұл күнде мен де
Өзеннің арнасымын
Кім мөлдір болса
соның жолдасымын
Қуан сен, қуана бер, әкетайым
Мен сенің өміріңнің жалғасымын
Қуан сен, қуана бер, әкетайым
Мен сенің өміріңнің жалғасымын
ана
Әлемнің жарығын сыйладың сен маған
Даланың әр гүлін жинадың сен маған
Сен бердің құстардың қанатын самғаған
Балалық қоштарың өзіңе арнаған
Қайырмасы 2рет:
Әлдилеп, аялап өсірген жемісің
Самал жел саябақ құшағың мен үшін
Есейіп кетсем де, мен саған сәбимін
Көңіліңді көктемдей көзіңнен танимын
Өкпелеп өткен күндерге
муңайдың сен неге сонша?
Толады көңіл гүлдерге
сезім мен сенімің болса
Бір қуаныш пен бір қайғы
жалғанның солай болар заңы
Жаныңның сырын тыңдайды
бакыттың күліп атқан таңы, бақыттың таңы.
Жүрегімде жара бар деп мойындама
Өткен күндер, өткен күндер ойын ғана
Өмір алда бәрі бәрі алда
Ешқашан да уайым уайымдама. (2 рет)
Тіледің не бір күн тағы
ғажаптарға толы талай
Сөнбесін үміт шырағы
арманыңа шашқан арай
Көңілді көктемнің әнін
жүректе сақтап жайнап өтер
Көңілсіз сәттердің бәрін
Өмірге қайта қайтарып бер, сен қайтарып бер.
Жүрегімде жара бар деп мойындама
Өткен күндер, өткен күндер ойын ғана
Өмір алда бәрі бәрі алда
Ешқашан да уайым уайымдама. (2 рет)
Көрдім бүгін, көрдім тағы...
Жылытты оның құшағы сені
Көз алмай маған қарадың
Қасыма кеп, айта алмадың нені?
Кімбіз енді біз бір-бірімізге?
Кімбіз? Оны біз өзіміз білмейміз.
Үнсіз екеуміз бір-бірімізді,
Қиялдан ғана іздейміз.
Жаным, не істейміз?
Қ-сы:
Сезімімді неге ала кетпедің,
Үмітім боп (болып) жанған?
Елесіңді неге ала кетпедің,
Жанарымда қалған?
«Маxаббатың мұңын ала кет!» - дедім,
«Сағыныштың үнін ала кет, ала кет!» - дедім.
Ала кетпедің, жаным
Неге ала кетпедің?!
2. Көрдің тағы, көрдің мені...
«Бағым» -деп жүрсем де өзгені, сенбе!
(көзіме, тек көзіме сен!)
Бір өзің мәңгі тілегім,
Болсам да алыс, жүрегім сенде.
Кімбіз енді біз бір-бірімізге?
Кімбіз? Оны біз өзіміз білмейміз
Үнсіз екеуміз бір-бірімізді,
Ұйқысыз түннен іздейміз.
Жаным, не істейміз?
Қ-сы:
Сезімімді неге ала кетпедің,
Үмітім боп (болып) жанған?!
Елесіңді неге ала кетпедің
Жанарымда қалған?!
«Маxаббатың мұңын ала кет!» - дедім,
«Сағыныштың үнін ала кет, ала кет!» - дедім!
Ала кетпедің, жаным
Неге ала кетпедің?!
Өткенімді неге ала кетпедің,
Ессіз ғашық еткен?!
Көктемімді неге ала кетпедің,
Бақытым боп (болып) жеткен?
Түстерімнен неге әлі кетпедің?
«Сағыныштың үнін ала кет, ала кет!» - дедім.
Ала кетпедің жаным,
Неге ала кетпедің?
Сағымдай зулап күндер
Күз келіп солды гүлдер
Біздің сезімді ұрлады
Кімдер?
Кездесер бақыт мүмкін
Бір сұрақ қиын бұл тым
Жүректің кімге береміз
Біз кілтін?
Таңданба сен, таңданба
Жеткізбей кеткен сол бір
Алыс арманға
Бұл жалғанға
Таңданба сен, таңданба
Жүрегің жараланып,
Жалғыз қалғанда
Сол таңдарға.
Сағынышыма төзем
Ол да бір өтер кезең
Сен енді қайтып келмейсің
Сезем.
Жүрегім үнсіз жылап
Аңсайды сені бірақ
Жанарымнан тамшы болып
Мұң құлап.